12829464_543379579156883_8130215183532468158_o

Foto en tekst: Mariana Oud

– Hoe lang kennen we elkaar nu precies? Een jaar of tien?
– Nee… Ik denk zes jaar.
– We hebben een hele goede klik samen. Waar je dat het meest aan merkt? Vooral aan hoeveel we met elkaar lachen.
– Ja, we lachen wat af samen… Ik zei altijd dat ik nooit zou trouwen; maar voor ik het wist had ik haar een aanzoek gedaan.
– Verschillende keren zelfs!
– Ja, ze zei eerst steeds nee.
– Maar de aanhouder wint, dus uiteindelijk zei ik toch ja.
– We wonen in Daalmeer.
– Het ‘getto’ van Alkmaar haha.
– Daar kun je ook prima de hondjes uitlaten hoor, maar bij mooi weer komen we graag naar de Rekerhout. Dit vinden we een mooi park, en je kunt er een mooi rondje lopen.
– Veel mensen laten hier hun hond uit, daar maken we dan vaak een praatje mee.
– Ja, je hebt hier snel contact met andere mensen. Leuk toch?

We zijn op zoek naar vrijwilligers die tenminste één foto met verhaal per week voor Humans of Alkmaar willen maken. Heb je interesse of ken je iemand voor wie het interessant lijkt? Stuur een mailtje naar info@humansofalkmaar.nl

 

Foto en tekst: Lorenz Kort

Foto en tekst: Lorenz Kort

“Ik maak een dagboek in de vorm van gedichten. Als iemand je vraagt wat je eigenlijk doet in je leven weet ik het vaak niet. Dus toen ben ik met mijn dagboek begonnen”

“Toen mijn vader 50 was, werd hij als volwassen persoon gezien. Ik word nog steeds behandelt alsof ik de kleinste ben, ik ben namelijk de jongste van 8 kinderen en de enige die gehandicapt is, maar ik ben ook gewoon al 50. Ik weet alleen niet of ik het zo fijn zou vinden als ik als 50 behandelt zou worden”

Foto en tekst: Mariana Oud

Ik ben steeds een paar maanden in Alkmaar, om een beetje geld te verdienen, en zodra het kan ga ik weer naar Roemenië. Daar zijn mijn kinderen. Vier heb ik er, en ze wonen bij mijn vader. Mijn moedertje heb ik helaas niet meer…
Hier probeer ik geld te verdienen voor hun eten en school en schoenen.
Ik heb een hernia en mijn knie is versleten, maar zorg is duur; medicijnen ook. Veel te duur. Eerst eten voor de kinderen, dat is het belangrijkste.
Ik ben hier legaal aan het werk, kijk maar naar mijn jas. Met de gemeente heb ik nooit problemen. Mijn problemen zijn anders, groter.
Ik bid tot Jezus. Hij begrijpt mijn problemen. Helpen? Nee, hij helpt me niet. Ik denk dat hij het te druk heeft. Misschien met de maffia of zo.
Koop je een krantje van me? Dat helpt wel. Dank je wel. Fijne dag!
foto en tekst: Mariana Oud

Racen over de autobahn

Foto en tekst: Lorenz Kort

Foto en tekst: Lorenz Kort

“Ik zat in de auto naar Duitsland met mijn man en een paar van zijn vrienden, mijn man zat aan het stuur. Op een gegeven moment had hij geen zin meer om te rijden en ging ik achter het stuur zitten. “Kijk, een vrouw achter het stuur” zeiden de vrienden van mijn man. Toen ik achter het stuur ging zitten liet ik het ze zien hoor. Ik reed zo met 170 kilometer per uur over de snelweg!”

 

Bloemenkoppel

Foto en tekst: Mariana Oud

Foto en tekst: Mariana Oud

“Pascal en ik zijn vijf jaar bij elkaar. Sinds een jaar wonen we samen, hier in de stad. We passen heel goed bij elkaar; we hebben het goed samen.
De bloemen zijn voor mijn jarige vriendin. Ze kleuren mooi bij haar interieur.
Ik ken haar al mijn hele leven, 26 jaar. Onze ouders waren al bevriend voordat wij geboren werden dus we zijn zo’n beetje samen opgegroeid. Onze vriendschap betekent veel voor me. We hebben veel meegemaakt samen; leuke vakanties maar ook moeilijke momenten en ik kan altijd bij haar terecht voor advies. Onze vriendschap gaat heel diep. Ze betekent veel voor me.”

Moeder met kind

Foto en tekst door Mariana Oud

Foto en tekst door Mariana Oud

“We hebben net een kast gekocht voor ons nieuwe huis.
We wonen net een week in Alkmaar; terug naar mijn roots, min of meer.
Ik ben opgegroeid in Groet, maar ben na mijn middelbare school naar Amsterdam verhuisd.
Waarom we nu voor Alkmaar hebben gekozen? Vooral voor haar;
zodat ze ruimte heeft om te spelen en meer natuur in de buurt heeft. 
We wandelen nu lekker terug naar huis.
Fijne dag!”